Η βιοκλιματική αρχιτεκτονική αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες της οικολογικής δόμησης, η οποία ασχολείται με τον έλεγχο των περιβαλλοντικών παραμέτρων στο επίπεδο των κτιριακών μονάδων μελετώντας τις ακόλουθες κατευθύνσεις. Συγκεκριμένα, την αύξηση της θερμοκρασίας, τη συγκέντρωση αέριων ρύπων, τη δυσκολία στην κυκλοφορία του αέρα και το σχεδιασμό των κτιρίων.
O ενεργειακός ή βιοκλιματικός σχεδιασμός των κτιρίων, έχουν ένα και μοναδικό στόχο. Να διασφαλίσουν αποδεκτές εσωκλιματικές συνθήκες με τη σωστή θερμική συμπεριφορά του κτιρίου, χειμώνα - καλοκαίρι και συνεπώς να περιορίσουν την κατανάλωση ενέργειας, με όλα τα οφέλη που αυτό συνεπάγεται, οικονομικά, περιβαλλοντικά, με τη μείωση των εκπομπών CO2 για καλύτερη ποιότητα ζωής.
Για την επίτευξη και τον καθορισμό ενός κτιρίου ως βιοκλιματικό, ο χαλκός είναι ένα από τα βασικά υλικά / συστατικά. Ο αρχιτέκτονας Ηλίας Π. Σταυράκογλου, στην μελέτη για τη βιοκλιματική κατοικία, πρόσθεσε το χαλκό στην κύρια οροφή της, θέλοντας να συμβάλει με σιγουριά στην ενεργειακή της απόδοση και για την καλύτερη μορφολογική όψη, λόγω των καμπύλων τμημάτων.
Παράλληλα, ο χαλκός είναι ανακυκλώσιμος ενώ αποτελεί ιδανική επιλογή για μέρη με δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Επίσης, η εφαρμογή του χαλκού προσδίδει επιπλέον οφέλη, όπως η μακροβιότητα, η ελάχιστη συντήρησή του και βέβαια η αισθητική που προσφέρει στην εικόνα της κατοικίας, αλλά και διαχρονικά λόγω της οξείδωσης οι χρωματισμοί εντάσσονται στον περιβάλλοντα φυσικό χώρο.
Τα φύλλα χαλκού της επικάλυψης, πάχους 0.7 χιλ., ενώθηκαν μεταξύ τους με την μέθοδο της διπλής αναδίπλωσης. Η συνολική επιφάνεια που στεγάστηκε ήταν 105 τ.μ. και χρησιμοποιήθηκαν 1.090 κιλά χαλκού.
πηγή copper.org.gr
