Έως ένα βαθμό, ίσως να οφείλεται στη στολή, στο κράνος και στη μάσκα που πρέπει να φορέσεις για να κινηθείς στα 7.000 τ.μ. της εγκατάστασης της «Αλουμίνιον της Ελλάδος» στον Άγιο Νικόλαο Βοιωτίας, όμως η αίσθηση που δίνει η ξενάγηση στη βιομηχανική μονάδα με περισσότερο από μισό αιώνα ιστορία στον κλάδο της παραγωγής αλουμίνας και πρωτόχυτου αλουμινίου είναι σαν να παίζεις σε ταινία επιστημονικής φαντασίας.
Μπορεί ο σκοπός της επίσκεψης να ήταν η γνωριμία με το πρόγραμμα «Μηχανικοί στην πράξη», μια πρωτοβουλία του Ομίλου Μυτιληναίος, όμως η διαδικασία της ηλεκτρόλυσης, η οποία δεν γίνεται πουθενά αλλού στην Ελλάδα, είναι τόσο εντυπωσιακή που για λίγο ξεχνιέμαι.
Λίγο αργότερα, θα εντυπωσιαστώ και από το πρόγραμμα. Γιατί; Φανταστείτε πως τελειώνετε μηχανικός εν έτει 2015 στην Ελλάδα της κρίσης. Είστε γεμάτοι όρεξη για δουλειά, αλλά οι θέσεις στον τομέα σας είναι ελάχιστες και απαιτούν προϋπηρεσία. Και ξαφνικά, μια ιστορική βιομηχανία προσφέρει σε 11 νέους τη δυνατότητα να συμμετάσχουν σε ένα πρόγραμμα 12μηνης έμμισθης εργασίας, που περιλαμβάνει διαρκή εκπαίδευση, εναλλαγή θέσεων, coaching και συστηματική αξιολόγηση. Προσφέρει δωρεάν διαμονή στον οικισμό Άσπρα Σπίτια αλλά και την περίφημη προϋπηρεσία. Όνειρο; Πραγματικότητα.
Αυτό έκανε τον Νοέμβριο η «Αλουμίνιον της Ελλάδος». Δημοσίευσε μια αγγελία για το πρόγραμμα «Μηχανικοί στην Πράξη» και έλαβε 600 αιτήσεις! «Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από τον νέο που έχει όρεξη να δουλέψει και δεν βρίσκει τι να κάνει», λέει ο κ. Δ. Στεφανίδης, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας. «Βλέπαμε την ανεργία στην Ελλάδα, αλλά και τη μεγαλύτερη κινητικότητα μηχανικών εδώ και καταλήξαμε ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα θα έβγαζε όλους κερδισμένους».
Η εταιρεία ακολούθησε την ίδια διαδικασία πρόσληψης με τα στελέχη -γραπτές εξετάσεις και τρεις συνεντεύξεις- προκειμένου να επιλέξει 10 παιδιά. Κατέληξε τελικά σε 11, γιατί δεν ήθελε να αδικήσει κανέναν, αλλά και να βρει άτομα για όλους τους διαφορετικούς τομείς! Οι τυχεροί (και κυρίως ικανοί) βρίσκονται εδώ από τις 3 Φεβρουαρίου. Μετά τον πρώτο μήνα γενικής εκπαίδευσης σε όλα τα τμήματα του εργοστασίου, ανέλαβε ο καθένας το πόστο του για το πρώτο εξάμηνο και θα φέρει εις πέρας ένα πρότζεκτ. Στις αρχές Σεπτεμβρίου θα το παρουσιάσει, ενώ το δεύτερο εξάμηνο θα μετακινηθεί σε άλλο πόστο για δεύτερο πρότζεκτ!
Απαιτητικό και ενδιαφέρον; ρωτώ τον 28χρονο Νίκο Στεργιόπουλο, τον μεγαλύτερο της παρέας, με σπουδές μηχανικού μεταλλείων και μεταλλειολόγου στο ΕΜΠ. «Εξαιρετικό! Ξέρεις τι γίνεται συνήθως στις πρακτικές; Σε βάζουν σε ένα γραφείο και σου λένε περίμενε να περάσει ο καιρός. Δεν κάνεις τίποτα. Εδώ υπάρχει συνεργασία, πρόγραμμα, έχεις αντικείμενο, μαθαίνεις, εξασκείσαι».
Η αλλαγή περιβάλλοντος δεν σας δυσκόλεψε; ρωτάω την Ελίνα Γιώτη, 23 ετών, μηχανολόγο μηχανικό από την Αρτα. «Ισα-ίσα. Και οι 11 δεθήκαμε πολύ. Ο οικισμός προσφέρει δεκάδες δραστηριότητες (την προηγούμενη εβδομάδα πήγαμε σε διάλεξη για τον Καζαντζάκη), έχει γυμναστήρια, μπαρ, θεατρικές ομάδες, είναι κοντά σε μέρη για εκδρομές (ήδη πήγαμε Λιβαδειά και Αράχωβα). Είναι μια διαρκής πενθήμερη!»
«Για κάποιον που θέλει να δουλέψει ως μηχανικός δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο – έχει όλες τις ειδικότητες εδώ», λέει ο 27χρονος Αντώνης Αντωνιάδης, μεταλλειολόγος από το ΕΜΠ. «Είναι τόσο δύσκολα τα πράγματα στην αγορά, που το να κάνεις αυτό που σου αρέσει υπό τις καλύτερες συνθήκες είναι καταπληκτικό», συμπληρώνει η 25χρονη μηχανολόγος Μαρίνα Τσαλούφη.
Το καλύτερο, όμως, είναι πως οι «Μηχανικοί στην Πράξη» είναι μόνο η αρχή. Όπως λέει ο κ. Στεφανίδης, «αν το πρόγραμμα πετύχει, θα γίνει θεσμός. Πιθανόν να επεκταθεί και στις άλλες εταιρείες του Ομίλου και να λειτουργήσει ως παράδειγμα για άλλες βιομηχανίες. Αυτό θα είναι μια μεγάλη κοινωνική προσφορά».
ΜΑΝΙΝΑ ΝΤΑΝΟΥ
πηγή
